Gdzie znajduje się grób ks. Skorupki? Jak wyglądał front Bitwy Warszawskiej w sierpniu 1920 roku? Gdzie znajdują się miejsca pamięci związane z bohaterami Boju pod Ossowem? - na te i inne pytania odpowiedź można znaleźć w bezpłatnej aplikacji przygotowanej przez Samorządową Instytucję Kultury „Park Kulturowy Ossów – Wrota Bitwy Warszawskiej 1920 roku”.

 

Wersja beta programu jest już do pobrania na stronie www.ossow1920.pl. Aplikacja jest wersją testową – oznacza to, że może jeszcze zawierać błędy i niedociągnięcia. Dlatego zachęcamy do pobierania i testowania programu, a także do podzielenia się uwagami pisząc na maila Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. . Najbardziej wartościowe uwagi nagrodzimy gadżetami z logiem Instytucji.

 

Program został przygotowany, aby popularyzować wiedzę na temat Bitwy Warszawskiej i wojny polsko-bolszewickiej. Pozwala zorientować się gdzie znajdują się miejsca pamięci związane z 1920 rokiem – zarówno w Ossowie, jak i Warszawie, zawiera też kalendarium najważniejszych wydarzeń. Aby pobrać aplikację wystarczy KLIKNĄĆ W LINK. Program jest również dostępny bezpłatnie w sklepie Google Play.

 

W środę wołomińscy radni przegłosowali uchwałę w sprawie ograniczenia obszaru Parku Kulturowego w Ossowie. To dobra wiadomość dla mieszkańców, bo daje szansę na inwestycyjne odblokowanie działek położonych wzdłuż ul. Matarewicza.

 

Przypomnijmy – obszar Parku Kulturowego „Wrota Bitwy Warszawskiej 1920 roku” został ustanowiony w 2009 roku i objął większość terenu dzisiejszego Ossowa. Park powstał, aby chronić krajobraz teatru działań zbrojnych w sierpniu 1920 roku. Niestety daleko idące obostrzenia konserwatora skutkują ograniczeniami w dysponowaniu gruntami przez właścicieli nieruchomości położonych w obszarze Parku Kulturowego.

 

Jeszcze w 2012 roku z inicjatywy burmistrza Wołomina Ryszarda Madziara rozpoczęły się rozmowy z konserwatorem zabytków na temat ograniczenia obszaru parku. W styczniu 2013 roku w rozmowy aktywnie włączyła się nowopowołana Samorządowa Instytucja Kultury „Park Kulturowy Ossów Wrota Bitwy Warszawskiej 1920 roku”. Rozmowy miały na celu wyłączenie spod ochrony przede wszystkim ulicy i położonych wzdłuż niej nieruchomości.

 

Zaproponowany w przegłosowanej uchwale przebieg granic pozawala na wyłączenie nieruchomości położonych bezpośrednio przy ul. Matarewicza, zostawiając jedynie wąski pas ziemi łączący obie strony parku na wysokości krzyża ks. Ignacego Skorupki.

 

 

Po zakończeniu I Wojny Światowej Wojsko Polskie dysponowało bardzo zróżnicowanym uzbrojeniem. Broń pochodziła z zasobów armii zaborczych, a także ściągniętą razem z jednostkami formującymi się na obczyźnie oraz zakupioną za granicą. Broń tą możemy podzielić na trzy podstawowe rodzaje: 1) pistolety i rewolwery, 2) karabiny i karabinki, 3) broń maszynowa.

 

Niezależnie od rodzaju, broń z racji zaborów była głównie pochodzenia niemieckiego, rosyjskiego, lub austriackiego.

 

1) Broń krótka to głównie niemieckie pistolety P08 Parabellum, Mauser C96, Mauser M1914, Dreyse M1907, Sauer 1913 czy rewolwer Reichsrevolver M1879. Austro-węgierskie pistolety Frommer M1910, Roth-Krnka M.7, Steyr M1912, rewolwer Rast & Gasser M1898 czy rosyjskie Nagant wz. 1895. Należy tu dodać sporą ilość francuskich Mle 1873, Mle 1892 belgijskich Browning M1900 , Browning M1910 czy amerykański Colt M1911.

 

2) Karabin i karabinki jakie występowały w naszej armii to niemieckie Mauser wz. 98 (Gewehr 98), Mauser wz.88 (Gewehr 88). Austryjackie Mannlicher M1890, Mannlicher M1895 jak i przestarzałe karabin Werndl M1867. Rosyjski karabin Mosin wz. 1891 karabinek Mosin wz. 1907 japońskie Arisaki czy chociażby produkowane przez USA dla Rosji Winchester Model 1895.

 

3) Wraz z armią Hallera do Polski dotarły karabiny Lebel Model 1886 i Berthier Model 1907. Oprócz wymienionych wcześniej typów pojawiły się jeszcze zakupione od Włochów karabiny Carcano Mod. 91 i od Anglii karabiny ROSS i Lee-Enfield. Broń maszynową możemy podzielić na ręczne karabiny maszynowe (RKM) i ciężkie karabiny maszynowe (CKM). RKMy to niemieckie Maximy 08-15, duńskie Madseny M1903, francuski Chauchat Mel15 i brytyjski Lewis. CKMy były reprezentowane przez niemieckie Maximy 08, rosyjskie Maximy wz.1905 i wz.1910 Austro-węgierskie Schwarzlose M.7/12 i francuski Hotchkiss Mle 1914.

 

Tak wielka różnorodność uzbrojenia powodowała wiele problemów z zaopatrzeniem wojska w amunicje a trzeba nadmienić, że nie jest to pełna lista uzbrojenia strzeleckiego jakie występowało w naszej armii.

 

 

 

O czym, pisała prasa na kilka dni przed Bitwą Warszawską? Ci, którzy odwiedzili Ossów podczas sierpniowych obchodów wiedzą, bo mogli otrzymać bezpłatne reprinty Kuriera Warszawskiego z gorących dni sierpnia 1920 roku. Teraz każdy ma możliwość pobrania pdfa z reprintem z naszej strony internetowej.

 

Dostępne są cztery pdfy, każdy z nich można pobrać oddzielnie. Zawierają, tak jak rozdawane przez nas gazety, współczesny grzbiet będący okolicznościową gazetą wydrukowaną na obchody 93. rocznicy Bitwy Warszawskiej oraz oryginalny reprint. Każdy pdf składa się więc z ośmiu stron, z których pierwsza i ósma są powtarzalne. Jak pobrać plik? Na stronie głównej w dolnym menu znajduje się zakładka DO POBRANIA i tam znajdują się odpowiednio: Kurier I, Kurier II, Kurier III, i Kurier IV.

 

Gazety stworzyliśmy na potrzeby obchodów 93. rocznicy Bitwy Warszawskiej. Były rozdawane w Warszawie i Ossowie w dniach 11-15 sierpnia 20013 roku. Rozdaliśmy 10 tys. egzemplarzy.

 

 

 

 

 

 

fot. Michał Wagner

 

Bryczka z zainstalowanym na niej CKMem po raz pierwszy została użyta w okresie rewolucji październikowej 1917 roku w Rosji. Taczanki powstały z potrzeby zapewnienia wsparcia licznym w Rosji jednostkom konnym. W trakcie wojny domowej pojazdy zaprzęgnięte w konie dawały błyskawiczne wsparcie ogniem karabinów maszynowych, nawet w trudnym terenie. W warunkach ówczesnej wojny manewrowej pojazdy te stały się nieodłącznym elementem działań zbrojnych - wspierały atak, ale również zapewniały osłonę własnych oddziałów podczas odwrotu.

 

Czym dokładnie były? - Taczanka to pojazd konny przystosowany do przewozu ciężkiego karabinu maszynowego. Karabin był montowany tak, aby można było prowadzić ognień bez demontowania go z pojazdu. Do Polski dotarły wraz z 1 Armią Konną Siemiona Budionnego. Bolszewickie taczanki były wykonane najczęściej z cywilnych pojazdów - bryczek lub dorożek, na których montowano karabin maszynowy tyłem do kierunku jazdy. Napędem był najczęściej zaprzęg konny składający się z czterech koni ustawionych w linię, choć zdarzały się i mniej liczne zaprzęgi. Załogę stanowiło trzech żołnierzy: woźnica, strzelec i ładowniczy karabinu maszynowego.

Taczanka, poza prędkością, manewrowością i siłą ognia, umożliwiała jeszcze zabranie dużego zapasu amunicji. Po wojnie z bolszewikami, taczanki trafiły na stałe do polskiego wojska, część z nich została przebudowana, by umożliwiały prowadzenie ognia przeciwlotniczego.


Kontakt

nr tel/fax

(0-22) 209-50-78

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

Przejdź do kontaktu

Login Form