Obelisk ks. Ignacego Skorupki postawiono w 1939 roku przy ul. Stanisława Matarewicza w okolicach domu p. Orychów, do którego po bitwie zostało przeniesione ciało bohaterskiego Kapłana.Obelisk księdza Ignacego Skorupki14 sierpnia 1920 roku, w zwycięskim boju pod Ossowem, zginęło kilkuset żołnierzy ochotników, w tym studentów i gimnazjalistów z warszawskich szkół. Zostali oni złożeni w tutejszych zbiorowych grobach.Kaplica i Cmentarz Polskich ŻołnierzyW 1947 roku władze Polski ludowej nakazały rozebranie drewnianego mostku na rzece Długiej i „uszczelnienie” granicy poligonu, by zamknąć polskim patriotom dostęp do Kaplicy i Cmentarza Poległych w boju pod Ossowem.Most na rzece DługiejUpamiętnia miejsce przy rozwidleniu dróg, na które po boju z 13/14 sierpnia 1920 r. znoszono po bitwie ciała Poległych. Polacy stracili ok. 600 żołnierzy i oficerów. Około 100 zginęło na polu chwały, ale wielu odniosło rany, część trafiła do niewoli lub została uznana za zaginionych.Krzyż Poległych pod OssowemMa formę głazu narzutowego. Jego gnomon (wskazówka) połączona jest z murowanym obeliskiem zwieńczonym figurą orła w koronie.Zegar słonecznyPełni rolę niewielkiego muzeum, w którym znajduje się plastyczne przedstawienie Bitwy Warszawskiej 1920 roku.Pawilon ekspozycyjnyPięciometrowej wysokości monument, upamiętniający bohaterską postać kapelana mjra Ignacego Skorupki, został odsłonięty i poświęcony 15 sierpnia 2000 roku, w 80. rocznicę Bitwy WarszawskiejPomnik ks. SkorupkiWedług relacji świadków krzyż ten upamiętnia najdalej wysunięte miejsce, do którego dotarli bolszewicy. Można przyjąć, że to miejsce symboliczne, w którym być może odwróciła się karta historii w 18. decydującej bitwie w dziejach świataKrzyż – punkt oporuW pierwszą rocznicę boju pod Ossowem miejscowi włościanie ustawili w polu drewniany krzyż. Stanął on w miejscu, w którym poległ ks. Ignacy Skorupka kapelan I batalionu 236. Ochotniczego Pułku Piechoty im. Weteranów Powstania Styczniowego.Miejsce śmierci księdza Ignacego SkorupkiMogiła żołnierzy bolszewickich
Powrót
Obelisk ks. Skorupki
Obelisk ks. Ignacego Skorupki postawiono w 1939 roku przy ul. Stanisława Matarewicza w okolicach domu p. Orychów, do którego po bitwie zostało przeniesione ciało bohaterskiego Kapłana. Obelisk stoi na niewielkim postumencie, do którego przytwierdzona jest tablica z napisem: "W obronie ojczyzny prowadząc żołnierzy do ataku poległ śmiercią bohaterską ks. mjr Ignacy Jan Skorupka kapelan 236. pułku legii akademickiej. Duszę i ciało nasze wydaliśmy za prawa ojczyste, wzywając Boga, aby narodowi naszemu był łaskawym. Fundator budowy pomnika. Marian Jeznach". W 1981 r. obelisk został odnowiony, staraniem fundatora z 1939 r., Mariana Jeznacha. Dowódca 1. kompanii I batalionu 236. pułku piechoty ochotniczej, podporucznik Mieczysława Słowikowskiego, tak wspominał odnalezienie ciała Kapelana: Odwróciłem ks. Skorupkę na wznak. (…) Odpiąłem płaszcz i sutannę, zdjąłem z piersi krzyż, który mi kiedyś pokazywał. Zawołałem na ochotników i poleciłem sprowadzić furmankę. Po chwili przyszli mieszkańcy wsi i nadjechała wymoszczona furmanka. Wiadomość o śmierci naszego kapelana rozeszła się błyskawicznie. Przybiegli liczni ochotnicy i uklękli. Odmówiwszy modlitwę za zmarłych, pieczołowicie ułożyliśmy zwłoki wraz z ściętym wierzchołkiem czaszki. Kapelan odbył wtedy ostatnią drogę przez pole zwycięskiego boju, w co zawsze wierzył. Na zorganizowanym punkcie opatrunkowym lekarz stwierdził, iż śmierć była natychmiastowa od kuli ekrazytowej, która zerwała wierzchołek czaszki. Tego samego dnia zwłoki śp. ks. Skorupki przewieziono do stolicy. (M. Słowikowski, Bój w obronie Warszawy i śmierć ks. I. Skorupki. Wspomnienia historyczne z wojny 1920 roku, Londyn 1964)

Bibliografia
Powrót
Kaplica i Cmentarz Polskich Żołnierzy
14 sierpnia 1920 roku, w zwycięskim boju pod Ossowem, zginęło kilkuset żołnierzy ochotników, w tym studentów i gimnazjalistów z warszawskich szkół. Zostali oni złożeni w tutejszych zbiorowych grobach.
Na miejsce pochówku wybrano kawałek łąki za rzeką na terenie poligonu wojskowego założonego tu przez władze carskie w 1888 r. Już we wrześniu 1920 roku ustawiono wśród mogił duży drewniany krzyż. W sierpniu 1924 roku odsłonięto pomnik z wyrytymi 69 nazwiskami poległych, których udało się wówczas zidentyfikować. Z inicjatywy Jana Zaorskiego, ojca poległego pod Ossowem ochotnika, w 1928 roku otoczono cmentarz poległych murem ceglanym, oraz wzniesiono kaplicę pod wezwaniem Matki Boskiej Zwycięskiej według projektu prof. Brunona Zborowskiego. W okresie międzywojennym na cmentarzu odbywały się uroczystości organizowane w każdą rocznicę ,,Cudu nad Wisłą”. Od września 1939 roku podczas okupacji niemieckiej i przez cały okres PRL-u teren wokół cmentarza był niedostępny, most na rzece został rozebrany. Władze komunistyczne nie pozwalały, aby Polacy czcili w jakiejkolwiek formie pamięć tych, którzy w 1920 r. obronili Polskę przed komunizmem. Mimo tych zakazów niektórzy mieszkańcy wsi, a szczególnie ministranci i uczniowie z parafii Św. Trójcy w Kobyłce, inspirowani przez kapłanów, przez wiele lat potajemnie dbali o groby. Ustawiali brzozowe krzyże, zapalali znicze na mogiłach bohaterów boju pod Ossowem. Wieloletnie starania proboszcza z Kobyłki prałata Kazimierza Konowrockiego wymusiły zgodę władz na odprawienie mszy św. w kaplicy cmentarnej. Pierwsza po 40 latach mszę św. odprawił w dniu 24 września 1978 roku ks. biskup Jerzy Modzelewski. W sierpniu 1992 roku w uroczystościach w kaplicy w Ossowie brały udział najwyższe władze Rzeczypospolitej z prezydentem Lechem Wałęsą na czele. W sierpniu 1999 roku przy cmentarzu poległych odsłonięto pomnik gen. Józefa Hallera. Staraniem proboszcza z Kobyłki ks. prałata Jana Andrzejewskiego przy współpracy z samorządem powiatu wołomińskiego wykonano w 2000 roku place i drogi prowadzące do Sanktuarium Ossowskiego a w roku 2006 został wzniesiony przy kaplicy pomnik Ojca Świętego Jana Pawła II. Decyzją Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari, gen. Stanisław Nałęcz Komornicki 15 sierpnia 2005 roku umieścił symbol Krzyża Virtuti Militari na pomniku poległych pochowanych na cmentarzu Ossowskim. W sierpniu 2010 roku na polanie przy cmentarzu posadzono 96. Dębów Pamięci ku czci wszystkich ofiar Katastrofy Smoleńskiej. Powstaje tu także Panteon Wybitnych Polaków, którzy zginęli 10 kwietnia 2010 roku lecąc oddać hołd polskim oficerom pomordowanym na Wschodzie, w tym żołnierzom, którzy walczyli w Bitwie Warszawskiej 1920 roku i w boju pod Ossowem.

Bibliografia

Powrót
Most na rz. Długiej
W 1947 roku władze Polski ludowej nakazały rozebranie drewnianego mostku na rzece Długiej i „uszczelnienie” granicy poligonu, by zamknąć polskim patriotom dostęp do Kaplicy i Cmentarza Poległych w boju pod Ossowem. Miejsce to bowiem było symbolem pamięci o chwale oręża polskiego, pamięci o powstrzymaniu bolszewickiego najazdu, który w śmiałych zamierzeniach władz Kremla miał w 1920 r. uczynić z Polski kolejną republikę sowiecką. Po „wyzwoleniu” w 1944 – 45 roku komunizm stał się w Polsce faktem, więc marionetkowy rząd w Warszawie starał się wymazać z pamięci Polaków fakt, że ćwierć wieku wcześniej – właśnie tu – udało się powstrzymać w Bitwie Warszawskiej napór „czerwonej zarazy”. Przez kolejnych 30 lat teren był pilnie strzeżony, a tajniacy z bezpieki oraz ZOMO nieustannie patrolowali teren. Dopiero w latach 70. władze komunistyczne nieco rozluźniły rygor. Nocami „nieznani sprawcy” (czyli lokalni patrioci) przestawiali słupki graniczne poligonu i porządkowali zdewastowany cmentarz. W 1977 roku granice poligonu przesunięto poza obszar cmentarza i zezwolono na odbudowanie mostu na rz. Długiej. Wówczas to okoliczni mieszkańcy, pod wodzą śp. ks. prałata Kazimierza Konowrockiego (1917 – 2005), proboszcza parafii św. Trójcy w Kobyłce, energicznie przystąpili do odbudowy, a następnie rozbudowy kaplicy i uporządkowania cmentarza. 15 sierpnia 1995 r. prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Wałęsa odznaczył ks. Konowrockiego Srebrnym Krzyżem Zasługi za ocalenie dla potomnych Sanktuarium Narodowego poległych w 1920 r. pod Ossowem. Dwa lata później Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa przyznała Kapłanowi Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, a 15 sierpnia 2001 r. otrzymał on medal im. ks. Jerzego Popiełuszki...

Bibliografia
Powrót
Krzyż Poległych pod Ossowem
Upamiętnia miejsce przy rozwidleniu dróg, na które po boju z 13/14 sierpnia 1920 r. znoszono po bitwie ciała Poległych. Polacy stracili ok. 600 żołnierzy i oficerów. Około 100 zginęło na polu chwały, ale wielu odniosło rany, część trafiła do niewoli lub została uznana za zaginionych. – W Ossowie i na jego polach zobaczyłem widok żałosny i nie do opisania. Ochotnicy pomagali rannym kolegom, zbierali się przy zabitych. Nastąpiło u nich pewnego rodzaju odprężenie nerwowe, które graniczyło z utratą dyscypliny wojskowej. Nic w tym dziwnego. Była to przecież pierwsza ich bitwa, a dla niejednego pierwszy widok rannych i zabitych. Byli to ich koledzy i przyjaciele. Przyznaję, że i ja takiego pola bitwy nie oglądałem. (…) Ludność wsi zaczęła wychodzić z ukrycia. Prosiłem o pomoc przy zbieraniu ciężko rannych i zabitych. Pomagano bardzo chętnie – te słowa możemy przeczytać w wydanych w Londynie w 1964 roku wspomnieniach dowódcy 1. kompanii I batalionu 236. pułku piechoty ochotniczej, podporucznika Mieczysława Słowikowskiego, zatytułowanych Bój w obronie Warszawy i śmierć ks. I. Skorupki. Wspomnienia historyczne z wojny 1920 roku. Oficjalny spis rozpoznanych poległych w boju pod Ossowem obejmuje 70 nazwisk, a w tej liczbie co najmniej ośmiu uczniów w wieku zaledwie 16 - 17 lat... Oficjalny spis rozpoznanych poległych w boju pod Ossowem obejmuje 70 nazwisk, a w tej grupie co najmniej ośmiu uczniów w wieku zaledwie 16 - 17 lat... 236. PP OCHOTNICZEJ: szer. Stefan Ambroziewicz * szer. Kazimierz Aronowski * szer. Józef Barczak * szer. Michał Benet * szer. Jan Białozorski * szer. Michał Buczak * szer. Bronisław Dubal * szer. Michał Eierweis * szer. Kazimierz Getler, uczeń * szer. Kazimierz Girtler * szer. Apoloniusz Górecki * szer. Jan Gralak * szer. Józef Grot * sierż. Henryk Grzmielewski, lat 24 * szer. Konrad Halladin * szer. Czesław Jackowski * szer. Jerzy Jarecki, lat 16 * szer. Michał Katelbach, lat 28, buchalter * szer. Henryk Kiersnowski * szer. Józef Kopeć * szer. Jan Kosiński, lat 23, technik * szer. Mateusz Korwin-Kochanowski, lat 31, urzędnik * szer. Jan Krajewski * szer. Władysław Kwiatkowski * szer. Zenon Kuczkowski, lat 27 * por. Stanisław Matarewicz, lat 32, dca I/236 pp * szer. Zygmunt Omyliński, lat 17, uczeń * szer. Ksawery Oziębło, lat 32, handlowiec * szer. Kazimierz Pawłowski, lat 26 * szer. Henryk Piotrowicz, lat 47, inżynier * szer. Karol Zygmunt Płoszko, lat 16, uczeń * szer. Bolesław Pruszyński, lat 17 * szer. Konstanty Rojewski * szer. Ludwik Romanowicz * szer. Piotr Rozum * szer. Franciszek Sawicki * ks. Ignacy Skorupka, lat 26, kapelan 236 pp ochotniczej * szer. Józef Socha * szer. Bolesław Sowiński * szer. Zygmunt Szczucki, lat 16, uczeń * szer. Halina Szczygielska-Szybowska, sanitariuszka * szer. Jan Szczygielski, lat 17, uczeń * ppor. Wojciech Świdziński, lat 22, student * szer. Stanisław Waga * szer. Jan Wisniewski * szer. Władysław Wróbel * szer. Henryk Zalewski, lat 23, handlowiec * szer. Augustyn Zaorski, lat 16, uczeń * plut. Stanisław Zaręba * szer. Michał Zawadzki, lat 27, robotnik * szer. Antoni Zawistowski * sierż. Ignacy Zimek, lat 24, urzędnik * plut. Olgierd Złoty, student *** 36. PP LEGII AKADEMICKIEJ: szer. Mieczysław Czajkowski, lat 25 * ppor. Zygmunt Miller, lat 23 *** 33. PP: szer. Władysław Choruszewski * szer. Zygmunt Czaplicki * st. szer. Antoni Ignalewski * ppor. Mieczysław Kubala, nauczyciel * szer. Konstanty Kwietnik * szer. Czesław Majewski * sierż. Michalak * ppor. Włodzimierz Michałowski, student * kpr. Pietraszko * szer. Antoni Puścian * szer. Franciszek Skorzyński *** 13. PP: szer. Jan Błażej * szer. Władysław Honiarczyk * Wandalin Kossowski, lat 17, uczeń * Feliks Zajączkowski, lat 24

Bibliografia
Powrót
Zegar słoneczny
Ma formę głazu narzutowego. Jego gnomon (wskazówka) połączona jest z murowanym obeliskiem zwieńczonym figurą orła w koronie. Zegar słoneczny postawiono jako "drogowskaz europejski" upamiętniający wstąpienie Polski w struktury Unii Europejskiej. Na obelisku umieszczony jest napis "Polska [chrześcijański symbol ryby] Europa. 1 Maja 2004" oraz odległości do wybranych miast w Polsce i Europie: Wiedeń 700, Rzym 1840, Monte Casino 1940, Wilno 520, Katyń 835, Moskwa 1220, Warszawa 20, Bruksela 1330, Verdun 1435, Grunwald 210, Gdańsk 340 i Narwik 1425. Nazwy te wyraźnie sugerują związek Ossowa z innymi miejscami w Europie pamiętającymi walczących Polaków… Cały pomnik powstał z granitu (zegar słoneczny), betonu (obelisk) i mosiądzu (orzeł stojący na szczycie obelisku). Gnomon wykonano z metalowego, grubego pręta, który łączy się z obeliskiem drogowskazu.

Bibliografia
Powrót
Pawilon ekspozycyjny
Pełni rolę niewielkiego muzeum, w którym znajduje się plastyczne przedstawienie Bitwy Warszawskiej 1920 r. W jego wnętrzu znajduje się plastyczna trójwymiarowa mapa-makieta przedstawiająca Bitwę Warszawską oraz niewielki zbiór pamiątek. W fasadę pawilonu wkomponowano sześć okrągłych kolumn, a nad wejściem umieszczono bogato rzeźbiony tympanon przedstawiający alegoryczną scenę. Oto spod płaszcza w miecz zbrojnej Matki-Polski wybiegają we wszystkich kierunkach żołnierze. Poniżej, w okopach leżą żołnierze z karabinami gotowymi do strzału. W dolnej części tympanonu umieszczono napis NIECH POTOMNI O NAS NIE ZAPOMNĄ, a w narożnikach daty: 1920 (z lewej) i 2000 (z prawej, data wybudowania pawilonu), nad którymi znajdują się skrzyżowane karabiny z osadzonymi na lufach bagnetami, oplecione wawrzynem... Autorem tympanonu i fasady Pawilonu był twórca pomnika ks. Ignacego Skorupki, znany krakowski artysta rzeźbiarz prof. Czesław Dźwigaj. Poza mapą-makietą bitwy warszawskiej, wykonaną przez oficerów Oddziału Operacyjnego Warszawskiego Okręgu Wojskowego, w Pawilonie wyeksponowano szereg map dokumentujących przebieg działań wojennych, zdjęcia, listy, dokumenty i pamiątki po ks. Ignacym Skorupce i innych Poległych. Na wewnętrznej lewej ścianie umieszczono też tablicę pamiątkową poświęconą generałowi Tadeuszowi Rozwadowskiemu.

Bibliografia
Powrót
Pomnik ks. Skorupki
Pięciometrowej wysokości monument, upamiętniający bohaterską postać kapelana mjra Ignacego Skorupki, został odsłonięty i poświęcony 15 sierpnia 2000 roku, w 80. rocznicę Bitwy Warszawskiej. Uroczystości przewodniczył ówczesny ordynariusz diecezji warszawsko-praskiej, ks. Kazimierz Romaniuk. Wykonany z brązu pomnik, dłuta prof. Czesława Dźwigaja z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, przedstawia wielkiego orła w koronie z rozpostartymi skrzydłami, który obejmuje postacie żołnierzy Legii Akademickiej. Pośrodku stoi ksiądz Ignacy Skorupka, w sutannie, ze stułą na piersiach, trzymający krzyż w prawej, wysoko uniesionej ręce. Pomnik został wzniesiony z inicjatywy Społecznego Towarzystwa Pamięci Bohaterów Wojny 1920 r. „Ossów 2000”. W pracach Społecznego Komitetu Budowy Pomnika ks. Ignacego Skorupki brał udział także pan Marian Jeznach. 13 czerwca 1999 r. Ojciec Święty Jan Paweł II, podczas wizyty w Katedrze Praskiej, poświęcił kamień węgielny, który miesiąc później wmurowano w cokół pod pomnik. Razem z kamieniem węgielnym złożono tam akt erekcyjny: ANNO DOMINI MCMXCIX DNIA 15 SIERPNIA, W 79 LAT PO ZWYCIĘSKIEJ BITWIE W OSSOWIE, KTÓRA PRZESZŁA DO HISTORII POD NAZWĄ „CUD NAD WISŁĄ” [...], WMUROWANO TEN AKT EREKCYJNY POD BUDOWĘ POMNIKA KS. MAJORA IGNACEGO SKORUPKI. BUDOWĘ POMNIKA BOHATERSKIEGO KSIĘDZA KAPELANA 236 PUŁKU PIECHOTY LEGII AKADEMICKIEJ REALIZOWAŁ KOMITET SPOŁECZNY POD PRZEWODNICTWEM KAZIMIERZA ANDRZEJA ZYCHA. [...] POMNIK POŚWIĘCONY SŁAWIENIU KAPELANÓW I WOJSK POLSKICH JEST POSADOWIONY OBOK SZKOŁY PODSTAWOWEJ W OSSOWIE IM. KS. IGNACEGO SKORUPKI JEST AKTEM UPAMIĘTNIENIA I WDZIĘCZNOŚCI OBROŃCOM OJCZYZNY PRZED NAJAZDEM ROSJI SOWIECKIEJ W OSIEMDZIESIĄTĄ ROCZNICĘ „CUDU NAD WISŁĄ”, ORAZ PRZEKAZANIEM KOLEJNYM POKOLENIOM POLAKÓW WIECZNYCH IDEAŁÓW ZAWARTYCH W SŁOWACH BÓG – HONOR – OJCZYZNA.

Bibliografia

Powrót
Krzyż – punkt oporu
Według relacji świadków krzyż ten upamiętnia najdalej wysunięte miejsce, do którego dotarli bolszewicy. Można przyjąć, że to miejsce symboliczne, w którym być może odwróciła się karta historii w 18. decydującej bitwie w dziejach świata, jak o Bitwie Warszawskiej pisał lord Edgar Vincent d’Abernon (1857 - 1941), brytyjski polityk i pisarz. Ówczesny ambasador brytyjski w Berlinie ujął to następującymi słowami: Gdyby Karol Młot nie powstrzymał inwazji Saracenów, zwyciężając w bitwie pod Tours, w szkołach Oxfordu uczono by dziś interpretacji Koranu, a uczniowie dowodziliby obrzezanemu ludowi świętości i prawdy objawienia Mahometa. Gdyby Piłsudskiemu i Weygandowi nie udało się powstrzymać triumfalnego pochodu Armii Czerwonej w wyniku bitwy pod Warszawą, nastąpiłby nie tylko niebezpieczny zwrot w dziejach chrześcijaństwa, ale zostałoby zagrożone samo istnienie zachodniej cywilizacji. Bitwa pod Tours uratowała naszych przodków przed jarzmem Koranu; jest rzeczą prawdopodobną, że bitwa pod Warszawą uratowała Europę Środkową, a także część Europy Zachodniej przed o wiele groźniejszym niebezpieczeństwem, fanatyczną tyranią sowiecką.

Bibliografia
Powrót
Miejsce śmierci księdza Ignacego Skorupki
W pierwszą rocznicę boju pod Ossowem miejscowi włościanie ustawili w polu drewniany krzyż. Stanął on w miejscu, w którym poległ ks. Ignacy Skorupka kapelan I batalionu 236. Ochotniczego Pułku Piechoty im. Weteranów Powstania Styczniowego. W 1920 roku młody ks. Ignacy Skorupka pracował jako notariusz i archiwista w Kurii Metropolitalnej Warszawskiej. Jednocześnie głosił płomienne kazania w warszawskich kościołach, w tym w archikatedrze św. Jana Chrzciciela. Gdy w lipcu bolszewicy podchodzili coraz bliżej stolicy, 27-letni wówczas ksiądz poprosił władze kościelne o skierowanie na front w charakterze wojskowego kapelana. W koszarach, a nawet na dworcach kolejowych, spowiadał żołnierzy zmierzających na front. Na początku sierpnia mianowano go kapelanem lotnym I batalionu 236. Ochotniczego Pułku Piechoty im. Weteranów Powstania Styczniowego. Pułk ten sformowano ze studentów i uczniów w murach Gimnazjum im. Władysława IV (ob. Liceum) na warszawskiej Pradze. 13 sierpnia wraz z młodziutkimi rekrutami ks. Skorupka wyruszył pieszo na front. Wieczorem dotarli pod Ossów, gdzie trwały walki. Włączono ich do 36. Pułku Piechoty Legii Akademickiej. Dzień później ks. Skorupka poległ na polu bitwy… Gdy w 1981 roku stawiano kolejny w tym miejscu krzyż, w akcie erekcyjnym napisano: TU ZGINĄŁ ŚMIERCIĄ BOHATERA W OBRONIE OJCZYZNY KAPELAN MAJOR 236. BATALIONU LEGII AKADEMICKIEJ KS. IGNACY JAN SKORUPKA. DLA UPAMIĘTNIENIA JEGO ŚMIERCI POSTAWIONO KRZYŻ, KTÓRY ZOSTAŁ ZNISZCZONY PRZEZ WROGÓW POLSKI. SPOŁECZEŃSTWO WSI OSSOWA, PO 36. LATACH POSTAWIŁO PONOWNIE KRZYŻ DĘBOWY, KTÓRY WYRÓSŁ NA POBOJOWISKU Z 1920 R. FUNDATOREM KRZYŻA BYŁ OB. JEZNACH MARIAN. OFIARNIE POMAGALI: DMOCH MARIAN, DMOCH STEFANIA, RZEMPOŁUCH JÓZEF ORAZ ORYCH JANINA, WŁAŚCICIELKA ZIEMI, NA KTÓREJ STANĄŁ KRZYŻ. POŚWIĘCENIA KRZYŻA DOKONANO PRZEZ KSIĘDZA PRAŁATA WACŁAWA KARŁOWICZA. OSSÓW. DN. 11 KWIETNIA 1981 R. - M. JEZNACH. W 1999 roku, po zakończeniu prac remontowych i urządzeniu otoczenia krzyża (to wtedy postawiono maszty flagowe), dokument ten, przed ponownym zakopaniem go pod krzyżem, dopełniono następującym tekstem: STARANIEM RADY MIEJSKIEJ W WOŁOMINIE, KTÓREJ PRZEWODNICZYŁ KRZYSZTOF WYTRYKUS, ZARZĄD MIEJSKI POD KIEROWNICTWEM BURMISTRZA MIASTA I GMINY WOŁOMIN PAWŁA SOLISA ZAKUPIŁ DZIAŁKĘ, NA KTÓREJ STANĄŁ KRZYŻ – SYMBOL ŚMIERCI KS. IGNACEGO SKORUPKI. BRYGADA ZAKŁADU ROBÓT DROGOWYCH, KTÓRĄ KIEROWAŁ KRZYSZTOF ŁONIEWSKI WYKONAŁA ALEJĘ PROWADZĄCĄ DO KRZYŻA. CAŁOŚĆ PRAC RENOWACYJNYCH I DROGOWYCH NADZOROWAŁ WALDEMAR JEZNACH – KIEROWNIK ZARZĄDU DRÓG POWIATOWYCH W WOŁOMINIE. KOORDYNACJĘ CAŁEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA PROWADZIŁ STAROSTA POWIATU WOŁOMIŃSKIEGO KONRAD RYTEL. W DNIU 13 CZERWCA 1999 R. OJCIEC ŚWIĘTY JAN PAWEŁ II ODDAŁ HOŁD POLEGŁYM NA TYCH POLACH. 15 SIERPNIA 1999 R. BISKUP DIECEZJI WARSZAWSKO-PRASKIEJ J.E. KAZIMIERZ ROMANIUK RAZEM Z PROBOSZCZEM PARAFII ŚW. TRÓJCY W KOBYŁCE KS. JANEM ANDRZEJEWSKIM DOKONAŁ POŚWIĘCENIA TEGO MIEJSCA PAMIĘCI. Przed krzyżem znajduje się tablica z napisem: TABLICA PAMIĄTKOWA POBŁOGOSŁAWIENIA • PRZEZ PAPIEŻA POLAKA JANA PAWŁA II • W DNIU 13 CZERWCA 1999 ROKU • ZIEMI OSSOWSKIEJ – MIEJSCA ŚMIERCI • BOHATERA WOJNY 1920 ROKU • KAPELANA 236 PUŁKU LEGII AKADEMICKIEJ • KS. MAJORA W.P. IGNACEGO SKORUPKI

Bibliografia
Powrót
Mogiła żołnierzy bolszewickich